Wanneer je net ontdekt hebt dat je hoogbegaafd bent ontstaat er vaak een periode van rouw. Boosheid en verdriet beheersen je. Waarom hebben ze me niet gezien, waarom hebben ze niet geluisterd, waarom heb ik me zo laten verdrukken?!? Nu zal het klaar zijn en zul je de wereld wel eens laten zien!!! Een pijnlijk proces waarbij er veel negatieve energie vrijkomt. De kunst is dit proces wanneer je uitgeraasd bent, om te buigen in een proces waarbij er positieve energie vrij kan komen. De ander heeft jou niet gezien, maar jij hebt jezelf ook al heel lang niet gezien. Misschien weet je wel niet eens meer wie je bent. Wie ben je eigenlijk, wat ga je aan de wereld laten zien?

Wanneer het je lukt jouw verdriet, pijn, onmacht onder ogen te zien, te accepteren en te omarmen kun je negativiteit gaan omzetten in positieve acties. Dat wat je uitstraalt ontvang je terug. Reageer je met boosheid op de ander, dan reageert de ander boos op jou. Reageer je met compassie op de ander, dan kan de ander vanuit compassie terug reageren.

Voor de niet-hb-ers die dit lezen; bedenk je dat hb-ers het leven intens (be)leven. Het helpt wanneer je door de barrière die de hb-er op kan werpen kunt kijken en de kwetsbare mens achter de emoties durft te zien. Een hb-er kan werkelijk lijden aan het leven. Al kun je je daar misschien geen voorstelling van maken, de werkelijkheid van de ander hoef je niet te kunnen begrijpen om hem te accepteren en zo te ander te helpen in beweging te kunnen komen.

En ja, ik weet dat dit soort processen niet alleen gelden voor hb-ers. Maar ik weet wel dat de waarneming, snelheid van denken en emotionele beleving van hb-ers een intensiteit kennen die werkelijk anders is dan van niet-hb-ers. Dat maakt dat we elkaar vaak niet verstaan. Daar schrijf ik over en daar schrijf ik voor. Omdat ik hoop dat er een tijd komt dat we elkaar vanuit werkelijk zien mogen gaan ontmoeten.

Als ik

mij niet ken

kan ik jou

niet zien,

ben ik blind

voor jou,

projecteer ik

mijn emoties,

zie ik bevestigd

wat niet is.

 

 

Als ik mij ken,

kan ik jou zien,

wordt afstand

nabijheid,

haat liefde

en ontstaat

verbinding.